Choroby oczu
Zaczerwienione lub załzawione oczy ze śluzowo-ropną wydzieliną w kącikach są objawem zapalenia spojówek. U noworodków przyczyną tej choroby jest często niedrożność kanalika łzowego. W tym przypadku lekarz musi udrożnić kanał łzowo-nosowy za pomocą sondy, tak by płyn łzowy mógł spływać do nosa. Nawracające zapalenia spojówek oka mogą zaatakować rogówkę i doprowadzić do trwałych uszkodzeń. Zapalenie spojówek zawsze wymaga leczenia. W wielu środowiskach powszechna jest teoria, że zez nie stanowi żadnej jednostki chorobowej, lecz jest tylko przemijającym mankamentem urody. Jest to jednak teoria całkowicie błędna. Zez zbieżny lub rozbieżny jednego lub obu oczu uniemożliwia widzenie przestrzenne, prowadzi do słabowzroczności, a nawet do ślepoty chorego oka. Brak koordynacji ruchu gałek ocznych i przemijający zez są u noworodków zjawiskiem fizjologicznym. Jeżeli jednak dziecko stale zezuje lub częstotliwość zezowania zwiększa się po ukończeniu piątego miesiąca życia, konieczne jest rozpoczęcie leczenia. Jeżeli terapia rozpoczyna się zbyt późno, dziecko widzi coraz gorzej. Po skończeniu przez nie pięciu lat, zaniedbań z wcześniejszego okresu nie można już nadrobić. W zależności od przyczyny i rodzaju tej anomalii konieczne są specjalne ćwiczenia oczu, jednostronny opatrunek na oko, specjalne okulary lub też korekcja operacyjna.