Gdy dziecko zachoruje
Nawet jeżeli jesteśmy wzorowymi rodzicami i ze szczególną troską dbamy o zdrowie dziecka, nie uda się go uchronić przed wszystkimi chorobami. Noworodek przychodzi na świat z odpornością nabytą w okresie płodowym. Wyposażony jest w przeciwciała tych chorób, które wcześniej przechodziła jego matka, lub przeciwko którym została zaszczepiona. Karmienie piersią wzmacnia odporność niemowlęcia. Ale minie jeszcze dużo czasu, zanim nabędzie ono własnej odporności. Niekiedy choroba przychodzi zupełnie niespodziewanie. Ale zazwyczaj zanim wystąpią jej pierwsze, specyficzne objawy, już po zachowaniu dziecka możemy poznać, że coś jest nie w porządku. Dziecko częściej płacze i krzyczy lub kwili, dużo marudzi, śpi niespokojnie i nie chce jeść. Może być także nadzwyczaj spokojne i śpiące oraz wykazywać zupełny brak zainteresowania tym, co dzieje się wokół niego. Dopiero później pojawiają się typowe objawy chorobowe: biegunka, wymioty, zmiany na skórze (bladość, zaczerwienienie, obrzęk, wysypka), katar, kaszel, przyśpieszony lub utrudniony oddech. Objawem towarzyszącym jest często gorączka, która zazwyczaj występuje jeszcze przed pojawieniem się innych symptomów choroby. Dziecko jest gorące lub ma nienaturalnie zimną skórę twarzy i rąk. Kiedy dziecko jest chore, potrzebuje nas dużo bardziej niż zazwyczaj. Nie rozumie, dlaczego odczuwa ból i musi cierpieć. Dzieci często nadspodziewanie dobrze znoszą wysoką temperaturę; są wesołe i radosne.